Er moesten bezuinigingen doorgevoerd worden en dan ben jij daar plots eén van.
Mijn eerste reactie was in de actiestand schieten: CV bijwerken, mensen in mijn netwerk berichten, vacatures bekijken, profiel updaten, open to work.
Totdat de realiteit indaalt. Wat?! Afscheid moeten nemen van mijn allerliefste collega’s, mijn werk dat ik graag doe. Een rollercoaster aan gevoelens volgt.

En dan op de rem! Wát als ik nu toch eens voor mezelf ga beginnen. Een idee waar ik al vaker en langer mee speelde. Je krijgt meer spijt van dingen die je niet hebt gedaan…., als ik het nu niet doe, dan gebeurt het niet meer…

Dus! Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en begin mijn eigen atelier.